بدهد ، سه روز روزه بگيرم ، فاطمه آن را شنيد و گفت ، براى خدا در گردن من همان باشد كه تو گفتى ، حسن و حسين نيز آن را شنيدند و گفتند : اى پدر براى خدا در گردن ما همان باشد كه تو گفتى . خدا آنها را شفا داد پس روزه گرفتند و على نزد همسايه‌اى آمد و گفت : به ما مقدارى پشم بده تا فاطمه آن را بريسد و در مقابل ، آنچه مىخواهى به ما بده ، او مقدارى پشم و سه صاع جو داد . ( حديث به همان صورت و با همان اشعار كه در حديث 1042 آورديم ادامه مىيابد تا آنجا كه ) جبرئيل فرود آمد و گفت : اى محمد آنچه دربارهء تو و اهل بيت تو نازل شده تو را خوشحال مىكند : « ان الأبرار يشربون من كأس كان مزاجها كافورا » تا آخر آيات . پيامبر على را خواند و آن آيات را بر او تلاوت نمود و على گريه مىكرد و مىگفت : حمد خدا را كه اين آيات را به ما اختصاص داد . 1055 - عن ابن عباس في قول اللّه تعالى : ( إنّ الأبرار يشربون ) قال : يعني بهم الصدّيقين في إيمانهم عليّ و فاطمة و الحسن و الحسين ، يشربون في الآخرة من كأس خمر كأنّ مزاجها من عين ماء يسمّى الكافور ، ثمّ نعتهم فقال : ( يوفون بالنذر ) يعني يتموّن الوفاء به ( يخافون يوما كان شرّه ) عذابه ( مستطيرا ) قد على و فشا و عمّ ، نزلت في علي و فاطمة و الحسن و الحسين ، و ذلك إنهما مرضا مرضا شديدا فعادهما رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم و أبو بكر و عمر و معه وجوه أصحابه فقال : يا علي أنذر أنت و فاطمة نذرا إن عافى اللّه و لديك أن تفي به . و ساقه بطوله . ابن عباس دربارهء سخن خداوند « ان الابرار يشربون » گفت : منظور از ابرار كسانى هستند كه در ايمان خود استوار بودند ، على و فاطمه و حسن و حسين ، آنان در آخرت از كاسهء شرابى مىخورند كه طعم آن از آب چشمه‌اى است كه به آن كافور گفته مىشود . سپس آنان را چنين توصيف مىكند : « يوفون بالنذر » يعنى آنان به نذر خود وفا مىكنند « و يخافون يوما كان شرّه مستطيرا » يعنى از روزى مىترسند كه عذاب آن عمومى است . اين آيات دربارهء على و فاطمه و حسن و حسين نازل شده است .